ModernWar.pl - serwis maniaków Call Of Duty

Poprawiony: wtorek, 05 października 2010 09:28 Wpisany przez Postman niedziela, 12 września 2010 22:01

HK 21 - (inne oznaczenie - G8) – niemiecki uniwersalny karabin maszynowy opracowany w wytwórni Heckler & Koch GmbH w Oberndorf am Neckar. Karabin maszynowy HK 21 przystosowany do naboju karabinowego 7,62 x 51 mm NATO został opracowany w zakładach Heckler & Koch dla oddziałów specjalnych niemieckiej policji.Karabin maszynowy HK 21 działa na zasadzie odrzutu zamka pół-swobodnego. Z karabinu można prowadzić ogień pojedynczy, 3-strzałowe serie i ciągły. Zasilany jest z magazynka pudełkowego o pojemności 20 lub 50 nabojów. Istnieje możliwość stosowania zasilania taśmowego. Lufę można szybko wymienić. Karabin wyposażony jest w przyrządy celownicze o nastawie od 100 do 1100 m (co 100 m), umożliwiają one poprawkę na boczny wiatr. Istnieje możliwość mocowania dwójnogu do osłony lufy i celownika optycznego.

Kaliber 7,62 mm

Nabój 7,62 x 51 mm NATO
Magazynek pudełkowy, 20 i 50 nabojów
Prędkość pocz. pocisku 800 m/s
Szybkostrzelność teoretyczna 800 strz/min
Zasięg skuteczny 1100 m

RPK – radziecki ręczny karabin maszynowy kalibru 7,62 x 39 mm, pochodna AKM. Jednocześnie z wprowadzeniem do uzbrojenia uniwersalnego karabinu maszynowego PK/PKS do uzbrojenia przyjęto ręczny karabin maszynowy RPK. Nowy rkm miał być uzbrojeniem tych pododdziałów dla których PK/PKS był zbyt ciężki (np. spadochroniarzy). Armia Radziecka dysponowała już co prawda odpowiednim rkmem - RPD, ale nie cieszył się on specjalnym uznaniem (problemy z niezawodnością). Ponadto uznano że najlepszym rozwiązaniem będzie broń zasilana z takich samych magazynków jak standardowy karabin AK/AKM.
Konstrukcje nowego karabinu maszynowego oparto na AKM (unowocześniona wersja AK) dokonując tylko niezbędnych zmian. Na wydłużonej lufie o pogrubionych ściankach zamontowano dwójnóg. Zmieniono kształt kolby, dzięki czemu przy strzelaniu z dwójnogu można ją dodatkowo docisnąć do ramienia ręką. Do nowego rkmu opracowano nowe magazynki: bębnowy (75 nabojowy) i łukowy (40 naboi). Można także korzystać ze standardowych magazynków łukowych (30 nabojowych) karabinu AK. Poza wersją z kolbą stałą opracowano wersję z kolbą składaną RPKS, a także wersję RPKSN wyposażoną w szynę do montażu celowników noktowizyjnych lub optycznych.
Następcą karabinu RPK był 5,45 mm ręczny karabin maszynowy RPK-74.

Kaliber 7,62 mm
Nabój 7,62 x 39 mm wz. 43
Magazynek bębnowy (75 nabojów)
łukowy (40 nabojów)
Prędkość pocz. pocisku 745 m/s
Szybkostrzelność teoretyczna 600 strz./min
Szybkostrzelność praktyczna 150 strz./min
Zasięg max. 3000 m
Zasięg skuteczny 800 m (do celów naziemnych)
500 m (do samolotów i spadochroniarzy)

M60 – amerykański uniwersalny karabin maszynowy (ukm) kalibru 7,62 x 51 mm NATO. Pod koniec II wojny światowej pod wpływem badań zdobycznych niemieckich uniwersalnych karabinów maszynowych MG34 i MG42, podjęto w Stanach Zjednoczonych prace nad nowym karabinem maszynowym, który miałby zastąpić karabiny maszynowe Browninga (ciężkie M1917A1 i M1919A4 oraz ręczny M1918A2 (BAR)). Początkowo próbowano skopiować wyjątkowo udany MG42, jednak skopiowane karabiny maszynowe często się zacinały (kilka lat później okazało się że popełniono błędy przy tworzeniu dokumentacji na podstawie zdobycznego egzemplarza MG42 — wynikały one z niedokładności przeliczania wymiarów z jednostek metrycznych na jednostki anglosaskie na potrzeby produkcyjne). Druga próba także była oparta o konstrukcje niemieckie. Karabin maszynowy T44 był połączeniem konstrukcji karabinu automatycznego FG42 z donośnikiem z MG42. Ponieważ oryginalnie FG42 był zasilany z magazynków, donośnik zamontowano na boku broni, a taśma nabojowa była przesuwana pionowo (do góry). W następnych latach konstrukcja ewoluowała. Zmieniono węzeł gazowy (km T52), donośnik uproszczono i umieszczono poziomo (km T161). Po dalszych drobnych modyfikacjach karabin maszynowy T161 został przyjęty do uzbrojenia jako M60 i zaczął zastępować starsze konstrukcje.
W trakcie eksploatacji zaczęły się pojawiać problemy z niezawodnością broni, czego skutkiem były liczne drobne zmiany konstrukcyjne. Wojna wietnamska była dla M60 ciężką próbą. W warunkach bojowych jeszcze bardziej widoczne stały się słabości i wady ukmu M60, takie, jak niewygodna szybka wymiana lufy (wymagała użycia azbestowych rękawiczek do wyjęcia gorącej starej lufy i wpychania nowej lufy "na ślepo"), źle skonstruowany dwójnóg, nieudana konstrukcja zespołu rury gazowej, częste zacięcia karabinu, niska trwałość niektórych elementów wewnętrznych, wreszcie możliwość nieprawidłowego złożenia broni. W opinii części autorów, M60 był wręcz bronią w całości nieudaną, mimo wyjścia od teoretycznie dobrych rozwiązań (i wbrew propagandowemu obrazowi wykreowanemu przez kino akcji).

Kaliber 7,62 mm
Nabój 7,62 x 51 mm NATO
Taśma nabojowa M13
Prędkość pocz. pocisku 855 m/s
Szybkostrzelność teoretyczna 550 strz./min
Szybkostrzelność praktyczna 200 strz./min
Zasięg skuteczny 1000 m (z dwójnogu)
1800 m (z trójnogu)

Death Machine - M134 Minigun

Wwielolufowy karabin maszynowy w systemie Gatlinga skonstruowany na potrzeby Armii USA w czasie wojny wietnamskiej. Powstał w oparciu o działko M61 Vulcan. Występuje wiele wersji różniących się przede wszystkim szybkostrzelnością i "napędem" (elektrycznym, hydraulicznym lub pneumatycznym). Używany jest jako pokładowy karabin maszynowy montowany w drzwiach takich helikopterów jak UH-1 Iroquois czy UH-60 Black Hawk.

Kaliber 7,62 mm
Nabój 7,62x51mm NATO (wersja podstawowa M134 możliwa do przystosowania do strzelania amunicją 5,56 x 45 mm NATO)
Taśma nabojowa system mieszczący 4000 nabojów, taśma metalowa rozsypna
Wymiary
Długość 801 mm
Szerokość 559 mm
Masa
broni 18,8 kg
Inne
Szybkostrzelność teoretyczna maksymalnie 6000 rpm
Szybkostrzelność praktyczna możliwość wyboru 2000 i 4000 rpm
Zasięg max. 1200 m