^0 - czarny
^1 - czerwony
^2 - zielony
^3 - żółty
^4 - niebieski
^5 - jasny niebieski
^6 - różowy
^7 - biały

Pistolet maszynowy MP5 jest produkowany przez niemiecka firmę Heckler und Koch od 1966 roku i jest dostosowany do naboju pistoletowego 9 x 19 mm Parabellum.

Automatyka pistoletu maszynowego działa na zasadzie odrzutu zamka półswobodnego, zawierającego dwie symetryczne rolki hamujące. Mechanizm spustowy umożliwia strzelanie ogniem pojedynczym i ciągłym, a przełącznik rodzaju ognia jest jednocześnie bezpiecznikiem. Na zamówienie broń może być wyposażona w ogranicznik długości serii (3, 4 lub 5 strzałów w serii). Lufa jest zakończona tłumikiem płomienia. Zasilanie z magazynku pudełkowego lub łukowego (magazynek ten wprowadzono w 1976 roku) o pojemności 10, 15 bądź 30 nabojów. Celownik bębnowy (obrotowy) ze szczerbinką i nastawami na 25 i 100 m.

Ponadto w wyposażeniu specjalnym znajdują się: celownik optyczny o 4-krotnym powiększeniu, nastawach na 15, 25, 50, 75 i 100 m z możliwością wprowadzenia poprawek na wiatr boczny, pasywny celownik noktowizyjny, halogenowe urządzenie celownicze.

Większość elementów wykonana jest metodą tłoczenia i może być wymieniana na identyczne elementy karabinu G3.

Pistolet maszynowy MP5 wszedł w 1966 roku na wyposażenie niemieckiej policji federalnej i granicznej oraz niektórych oddziałów wojskowych Niemiec i innych krajów. W następnych latach stał się jednym z najpopularniejszych typów pistoletów maszynowych.

UMP .45

Heckler & Koch Universal Machine Pistol (HK UMP) - niemiecki pistolet maszynowy produkowany przez firmę Heckler und Koch GmbH z Oberndorf am Neckar.

W latach 90. XX wieku w niemieckiej firmie Heckler und Koch GmbH postanowiono opracować nowy model pistoletu maszynowego. Nowa broń miała uzupełnić ofertę rynkową firmy na rynku amerykańskim (gdzie oddziały specjalne policji poszukiwały broni o kalibrze .45 ACP nowocześniejszej, a przede wszystkim tańszej niż starszy pistolet maszynowy firmy z Oberndorf-Necker - MP5).

Prace nad nową bronią rozpoczęły się w połowie lat 90. W następnych latach powstały prototypy MP2000 i MP5-PIP. W 1999 zaprezentowano gotowy model który otrzymał nazwę UMP. Zaprezentowana broń była w dużym stopniu wykonana z polimerów (komora zamkowa, komora mechanizmu spustowego, magazynki, kolba, łoże i chwyt przedni są z polimeru). Nowy pistolet maszynowy ma uproszczoną konstrukcję. Zrezygnowano z zamka półswobodnego, którego ruch jest hamowany przez symetryczne rolki. UMP strzela z zamka zamkniętego, ale jego zamek jest zamkiem swobodnym. Pierwszy zaprezentowany model miał kaliber .45 ACP, ale później pojawiły się modele kalibru .40 S&W i 9 x 19 mm Parabellum. Ponieważ nowa broń była przeznaczona głównie na rynek amerykański, chwyt pistoletowy UMP ma kształt zbliżony do chwytu pistoletowego karabinu M16.

KRISS Super-V

P90

Project 90 - (P90) produkowany przez belgijskie zakłady Fabrique Nationale (FN) pistolet maszynowy kalibru 5,7 x 28 mm. Do połowy lat 90. często klasyfikowany jako karabinek.

W tym czasie była już gotowa pierwsza konstrukcja spełniająca wymagania. Już w 1986 roku w zakładach FN skonstruowano nową broń, której produkcję pod oznaczeniem P 90 zaczęto w 1991 roku. Była to broń rewolucyjna. Zbudowana w dużej części z polimerów, w układzie bullpup z oryginalnym umieszczonym poziomo nad komorą zamkową magazynkiem. Największą rewolucją był jednak używany w nowej broni nabój SS190 kalibru 5,7 x 28 mm. Przy energii wylotowej pozwalającej zakwalifikować go jako nabój pistoletowy, posiadał on budowę typowego naboju pośredniego. Właśnie z powodu naboju przez dość długi czas broń tę określano jako karabinek. Po zaprezentowaniu pistoletu FiveseveN zasilanego tą samą amunicją zmieniono klasyfikację i obecnie nabój 5,7x 28 mm jest klasyfikowany jako mikrokalibrowy nabój pistoletowy, a P 90 jako pistolet maszynowy.

Jednak sytuacja polityczna lat dziewięćdziesiątych nie sprzyjała wprowadzeniu do uzbrojenia nowej broni o nietypowym kalibrze. Sytuacja skomplikowała się jeszcze bardziej, kiedy w 1999 roku firma Heckler und Koch zaprezentowała swojego HK PDW2000 (obecnie produkowanego pod oznaczeniem MP7) kalibru 4,6 x 30 mm. W latach 2001 - 2002 odbyły się testy obu amunicji, mające wyłonić przyszłą standardową amunicję NATO. Jednak choć wyniki miały być ogłoszone w 2002 roku, to do dziś (maj 2005) nie zostały ogłoszone.

Produkcja seryjna pistoletu maszynowego P 90 trwa od 1991 roku jednak przez wiele lat był on kupowany w małych ilościach głównie na potrzeby jednostek specjalnych. Obecnie jest to nadal broń rzadko spotykana. P90 produkowany jest w wersjach P90 Triple-Rail, P90L, P90LV, oraz PS90.

M4A1

M4 – karabinek szturmowy produkcji amerykańskiej. Broń wprowadzona na uzbrojenie armii USA i innych krajów w połowie lat 90. Będąca wersją rozwojową karabinów z rodziny M16. Zbudowana została z powodu zapotrzebowania armii USA na broń o mniejszych wymiarach przeznaczoną dla oddziałów specjalnych i jako broń do samoobrony. Pierwsza wersja M4, mogła podobnie jak M16A2 strzelać ogniem pojedynczym i seriami trzystrzałowymi, później rozpoczęto produkcję wersji M4A1 mogącej strzelać seriami o dowolnej długości. W chwili obecnej najpopularniejsza jest wersja M4A1 R.I.S. z czterema szynami Picatinny do montażu dowolnego wyposażenia taktycznego.

M4 jest używany między innymi przez Siły Zbrojne Stanów Zjednoczonych, Siły Obronne Izraela, komandosów z SAS.

FAMAS

(wymagany 4 level)

Fusil d'Assaut de la Manufacture d'Armes de St-Etienne - francuski karabin szturmowy zbudowany w układzie bullpup. Obecnie standardowy karabin armii francuskiej, używany także przez armie Dżibuti, Gabonu, Senegalu i ZEA.

W 1994 roku powstała wersja G2. Jest ona zasilana standardową amunicja 5.56 mm NATO i zasilana z magazynków zgodnych ze STANAG. Karabiny w tej wersji nie są wyposażane w ograniczniki długości serii (istnieje możliwość instalacji tego urządzenia na życzenie zamawiającego). W 1995 przyjęto ja na uzbrojenie francuskiej marynarki wojennej. Powstały także wersje eksportowe karabinu, ale nie zdobyły większej popularności. Były to G2 SMG (z lufa długości 320 mm), G2 "Commando" (z lufa długości 405 mm), G2 "Picatinny Rail" (wyposażony w szynę Picatinny) i G2 "Sniper" (z szyna Picatinny i ciężka lufa długości 620 mm). Obecnie FAMAS G2 stał się podstawą do opracowania karabinu wchodzącego w skład systemu FELIN (program mający na celu opracowanie broni i wyposażenia żołnierzy będący francuską odpowiedzią na amerykański program "Land Warrior").

SCAR-H

(wymagany 8 level)

SCAR (Special Operations Forces Combat Assault Rifle) - modułowy karabin automatyczny skonstruowany przez FN Herstal dla Dowództwa Operacji Specjalnych Stanów Zjednoczonych (USSOCOM) w ramach przetargu na karabin dla sił specjalnych. Aktualnie jest testowany m.in. przez Navy SEALs. Karabin ma dwa typy: SCAR-L (Mk 16), lżejszy, wykorzystujący amunicję 5,56 mm NATO oraz SCAR-H (Mk 17), cięższy, wykorzystujący amunicję 7,62 mm NATO. Oba mogą w przyszłości mieć inne warianty, np. karabiny snajperskie. Od czerwca 2007 pierwsze karabinki i karabiny SCAR z początkowej produkcji zaczęły trafiać do jednostek, gdzie przeprowadzano podstawowy trening z nowym rodzajem uzbrojenia, przygotowując instrukcje i programy nauczania.

TAR-21

(wymagany 20 level)

Tavor Assault Rifle – 21 – izraelski karabin szturmowy produkowany przez koncern Israel Military Industries Ltd. Nazwa pochodzi od góry Tabor (hebrajska nazwa Tavor).

Od 2001 roku Tavor jest wprowadzany na uzbrojenie kolejnych jednostek Cahalu. W 2006 roku stał się podstawowym uzbrojeniem brygady Golani, w 2007 Givati. Tavor był także eksportowany do kilkunastu krajów. Tajlandia zamówiła do 2009 roku ok. 45 000 karabinów TAR-21 (15 000 w 2007, 15037 we wrześniu 2008 i 13868 we wrześniu 2009). Armia Kolumbii zakupiła 30 000 tych karabinów. W mniejszych ilościach karabiny te uzywane są przez Indie (ok. 3500 sztuk przez jednostki specjalne), Azerbejdżan, Kostarykę, Gruzję, Gwatemalę, Peru i Turcję.

Karabin TAR-21 jest indywidualną bronią samoczynno-samopowtarzalną . Zasada działania oparta o wykorzystanie energii gazów prochowych odprowadzanych przez boczny otwór lufy. Ryglowanie przez obrót zamka. Mechanizm spustowy umożliwia strzelanie ogniem pojedynczym i seriami. Przełącznik rodzaju ognia (połączony z bezpiecznikiem) po obu stronach broni, w zasięgu kciuka dłoni spoczywającej na chwycie pistoletowym. Zasilanie z dwurzędowych magazynków łukowych o pojemności 30 naboi (można stosować dowolne magazynki zgodne ze STANAG NATO). Broń standardowo wyposażona w celownik kolimatorowy.

FAL

(wymagany 28 level)

Gdy na początku lat pięćdziesiątych wprowadzono w armiach państw należących do NATO znormalizowany nabój karabinowy 7,62 x 51 mm, konstruktorzy zmodyfikowali pierwotną, wykonaną w 1948 roku konstrukcję, której nadali nazwę FAL (fr. fusil automatique légére – lekki karabin samoczynny). Broń ta sprawdziła się w działaniach i stosowana jest w wielu armiach. Karabin FN FAL użytkowany jest w armiach Belgii, Wielkiej Brytanii, Republice Południowej Afryki, Brazylii, Australii, Kanady, Izraela, Austrii, Zimbabwe, a także w Argentyny i Indii, gdzie karabin produkowany jest na podstawie licencji.

M16A4

(wymagany 40 level)

Ocenia się, że do 2004 roku wyprodukowano ok. 8 000 000 karabinów M16 różnych wersji.

ACR

(wymagany 48 level)

Bushmaster ACR funkcjonuje w oparciu o zasadę wykorzystywania energii gazów prochowych odprowadzanych przez boczny otwór w lufie, ryglowanie odbywa się przez obrót siedmioryglowego zamka. Jako rozwinięcie AR-180 (produkowanej na rynek cywilny pochodnej AR-18) posiada mechanizm gazowy z krótkim ruchem tłoka i tłoczyskiem, wykorzystywany obecnie w wielu współczesnych konstrukcjach (m.in. w G36 czy SCAR). W konstrukcji karabinka wykorzystano wiele elementów pochodzących z powszechnie dostępnego na amerykańskim rynku karabinka AR-15 (wytwarzanego pod różnymi nazwami przez różnych producentów), m.in. lufę, czy mechanizm spustowo-uderzeniowy.

Oryginalną cechą Masady jest system szybkiej wymiany lufy wraz z całym systemem gazowym (po demontażu łoża).

F2000

(wymagany 60 level)

FN F2000 - belgijski karabin szturmowy firmy Fabrique Nationale. Karabin F2000 został po raz pierwszy zaprezentowany na targach IDEX 2001. Zbudowany w układzie bullpup. Oryginalnym rozwiązaniem jest usuwanie łusek z komory zamkowej nie bezpośrednio przez okno wyrzutowe, ale do specjalnego kanału biegnącego wzdłuż prawej strony lufy. Dopiero po wystrzeleniu 4-5 pocisków pierwsza łuska wypada przez okno wyrzutowe umieszczone w pobliżu przedniego końca łoża. Takie rozwiązanie sprawia, że jest to pierwszy karabin w układzie bullpup, który jest równie łatwy w obsłudze dla strzelców prawo- i leworęcznych.

W 2004 roku niewielka liczba karabinów F2000 została zakupiona przez armię belgijską. W następnych latach FN F2000 był testowany przez armie kilku krajów, ale długo nie udawało się sprzedać większej liczby tych karabinów. W lipcu 2006 roku ministerstwo obrony Słowenii podjęło decyzję o zakupie 6500 karabinów F2000 i 250 granatników FN LG1 stając się w ten sposób największym odbiorcą tej broni. W armii Słowenii F2000 zastąpią karabiny Zastava M70B (jeden z klonów sowieckiego AKM). Karabiny słoweńskie zostaną wyposażone w nowy typ wspornika z szyną montażową Picatinny. Jako standardowy celownik wybrano szwedzki celownik kolimatorowy firmy Aimpoint.

Niewielka liczba F2000 znajduje się także na uzbrojeniu oddziałów specjalnych armii Belgii (GVP/GSR), Peru (Fuerzas Especiales), Pakistanu, a według niepotwierdzonych informacji także Chile. Także jednostka specjalna GROM ma w swoim arsenale małą liczbę karabinów F2000.

AK-47

(wymagany 70 level)

Karabinek AK (ros. Автомат Калашникова – automat Kałasznikowa, polskie desygnaty 7,62 mm pmK, 7,62 mm kbk AK) – karabin automatyczny konstrukcji radzieckiej z okresu po II wojnie światowej. Broń jest niezwykle trwała, niezawodna i odporna na zabrudzenia, oraz zaniedbania eksploatacyjne. Jest też prosta w obsłudze i produkcji, przez co idealnie nadaje się do masowej produkcji i wykorzystywania nawet przez słabo wyszkolone oddziały. Do wad zalicza się dość słabą ergonomię i niewielką celność na dystansach ponad 300 metrów. Wziąwszy jednak pod uwagę, że w 85% przypadków z broni tego typu strzela się na odległości poniżej 300 metrów wada ta nie ma większego znaczeni.

KARABINY WYSTĘPUJĄCE TYLKO W KAMPANII

M14 EBR

G3

Opracowanie na podstawie Wikipedii: Postman

Statystyki broni: SnajperPL

Zdjęcia: Morwan

Bushmaster ACR

SA80 L85

H&K G3

Colt M16

Bushmaster M4

Mk 14 Mod 0 EBR

AK-47

Steyr AUG

FN SCAR-H

FN F2000